وبلاگ دانشجویی بچه های 86 ای نفت اهواز

امشب دلم برايت تنگ  شده است.

كجايي كه تنها مانده ام ميان ازدحام حرف های بی ثمر

چرا دیگر صدایم را نمی شنوی؟

خسته شده ام، قدم هایم از راه افتاده اند و تنم دلگیر است

می بینی که چگونه با زنجیر تعصباتشان زخمی ام میکنند؟

می بینی که در میان همهمه پوچی شان فریادهای من گم می شود؟

لابد به گوش ات رسیده است که اینجا مردها نامردند

شاید می دانی که درک های کودکانه اطرافیانم چگونه مثل خوره از درون وجودم را میخورد

شاید فهمیده باشی که سعادت انسان شده است تفسیر جمله ی "هدف وسیله را توجیه میکند"

دوستانم شده اند دشمنان دوستانم

کینه ها ادامه دار شده، قهر ها ریشه دوانده، چرا دیگر صدایم را نمی شنوی؟

شاید صدای گریه هایم دیگر اذیتت نمی کند.

بلند تر میگویم، اصلا فریاد میزنم: "خدایا به دادم برس"